به گزارش خبرنگار خبرگزاری مهر، علی عبدالعلیزاده در مراسم بزرگداشت روز جهانی میراث فرهنگی ناملموس و آیین اهدای جایزه «میراث زنده آب» که در وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برگزار شد، با اشاره به جایگاه آب در شکلگیری تمدنها اظهار کرد: فرهنگ ایران و ایرانی فرهنگی آمیخته با آب، خاک و زندگی است. آب تا زمانی که جاری است، زندگی میآفریند و رود تا زمانی که روان است، راه میگشاید و سرانجام به دریا میپیوندد.
وی با بیان اینکه تمدنها نیز تا زمانی که در مسیر دانایی، نوآوری، همدلی و پیوند حرکت میکنند، زنده و ماندگار خواهند بود، افزود: میراث زمانی زنده است که در زندگی انسانها جریان داشته باشد.
عبدالعلیزاده میراث فرهنگی ناملموس را حافظه زنده ملتها دانست و گفت: این میراث در آیینها، روایتها، دانشها، هنرها، زبانها و شیوههای زندگی جریان دارد و از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود؛ میراثی که با اندیشه و آفرینش هر نسل، برگ تازهای بر آن افزوده میشود.
آب؛ ریشه تمدن و فرهنگ ایرانی
نماینده رئیسجمهور در هماهنگی اجرای سیاستهای کلی توسعه دریامحور با اشاره به جایگاه آب در فرهنگ و تمدن ایران تصریح کرد: در سرزمین ایران، آب تنها مایه حیات نبوده، بلکه حرمت، خرد، آیین و فرهنگ بوده است. شیوههای خردمندانه تقسیم آب، آیینهای بارانخواهی و دانش دیرپای زیستن در سرزمینهای خشک، گواه نبوغ مردمانی است که آموختند به جای ستیز با طبیعت، با شناخت، احترام و خرد در کنار آن زندگی کنند.
وی قنات را فراتر از یک سازه انتقال آب دانست و اظهار کرد: قنات جلوهای از همبستگی اجتماعی، دادگری در بهرهبرداری از منابع و اندیشه بلند انسان ایرانی است. در فرهنگ ما، آب کالایی صرف نبوده، بلکه امانتی برای همه نسلها محسوب میشده است.
عبدالعلیزاده با اشاره به اهمیت برگزاری آیین اهدای جایزه «میراث زنده آب» خاطرنشان کرد: این جایزه فراتر از یک بزرگداشت، ارجگذاری به دانشی است که در گذر هزاران سال زنده مانده و امروز میتواند در برابر بحران آب و دگرگونیهای اقلیمی، چراغ راه آینده بشریت باشد.
دریا؛ حافظه تمدنی و پل پیوند ملتها
وی با اشاره به جایگاه دریا در تاریخ ایران گفت: ایران تنها سرزمین قنات، رود و کویر نیست، بلکه سرزمین دریاست؛ از دریای خزر تا خلیج فارس، تنگه هرمز، دریای عمان و سواحل مکران، دریا همواره بخشی از حافظه تاریخی و تمدنی این سرزمین بوده است.
نماینده رئیسجمهور در هماهنگی اجرای سیاستهای کلی توسعه دریامحور افزود: دریا برای ایران تنها پهنهای از آب نیست، بلکه راه بازرگانی، میدان دانش، گذرگاه فرهنگها، سرچشمه روزی و بستری برای گفتوگوی تمدنها بوده است. دریا راهی بوده که ایران را به جهان پیوند داده و جهان را به کرانههای ایران آورده است.
وی تأکید کرد: وقتی از توسعه دریامحور سخن میگوییم، مقصود تنها ساخت بندر، کشتی و صنعت نیست، بلکه سخن از بازگرداندن دریا به متن زندگی ایرانی در حوزه فرهنگ، هنر، دانش، اقتصاد، شهر، آموزش و هویت ملی است.
عبدالعلیزاده با تأکید بر اینکه توسعهای که فرهنگ را فراموش کند، ممکن است سازههای بزرگ بسازد اما تمدن نمیآفریند، گفت: توسعه دریامحور باید از دل هویت تاریخی و فرهنگی مردم برخیزد. مردم ساحلنشین باید نخستین بهرهمندان این توسعه باشند و دانش بومی، میراث زنده و فناوری نوین در کنار یکدیگر سازندگان آینده آن باشند.
بازنمایی هویت دریایی ایران در نمایشگاه دریامحور
وی برپایی نمایشگاه «دریامحور و دالان تمدن و هویت دریایی» با همکاری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی را فرصتی برای بازنمایی شکوه تاریخی و بازشناساندن هویت دریایی ایران دانست و گفت: این نمایشگاه صرفاً نمایش آثار و دستاوردها نیست، بلکه روایت دوباره یک هویت است؛ هویتی که نشان میدهد ایرانیان از دیرباز با دریا زیستهاند، از آن آموختهاند و از مسیر آن با جهان گفتوگو کردهاند.
وی با اشاره به بحرانهای جهانی از جمله کمآبی، تغییرات اقلیمی، آلودگی دریاها و فرسایش زیستبومها اظهار کرد: بازخوانی میراث ناملموس آب تنها پاسداشت گذشته نیست، بلکه ضرورتی برای ساختن آینده است. آنچه نیاکان ما در هزاران سال همزیستی با آب آموختهاند، امروز بیش از هر زمان دیگری میتواند برای پاسداری از آینده زمین به کار آید.



نظر شما